به نام او
امشب هم یکی از حملات پانیک اتک رو تجربه کردم و اصلا نتونستم بخوابم واقعا میتونم بگم از همون شبهای بدی بود چندی پیش راجبش نوشتم بدجور بد.......
در نهایت مجبور شدم یک قرص اعصاب بخورم که بتونم دلشوره و حملات پانیک رو کنترل کنم
کمی نوحه گوش دادم و به صورت انلاین حرم امام رضا رو دیدم واقعا دلم اروم شد و کم کم بگیرم بخوابم .......
37 روز...
به نام او
دائما فکر میکنم حالا که این اتفاق افتاده و من قراهر به سوی ارزوهایی حرکت کنم که سالها چشم انتظارشون بودم میبینم راه پیش رو بسیار سخت هست از جانبی که واقعا این مسئولیت سنگینی هست چون نیازمند یک کوشش دائمی هست از طرفی نا دانسته ها در مورد پیشینه تاریخی بسیاره و از طرف دیگر بعضی نظریات باید عوض بشن یا دوباره بازنگری بشن با اطلاعات جدید و امروزی...
این رشته ادم اگر بخواد داخلش موفق بشه به یک تلاش همه جانبه نیاز داره به قول معروف باید از اون کفش های اهنی بپا کرد و نباید بخاطر نا ملایمات و چیزهایی که از موانع هست دلسرد بشه و مورد مهمتری که هست باید زبان انگلیسی قوی داشته باشه ادم تا بتونه با اطلاعات روز دنیا در زمینه باستان شناسی اشنا بشه و دائما اونهارو پیگیری کنه و این خیلی مهمه و 100% نیاز چون اگر قرار به ادامه کار و رسیدن به جاهای بزرگ باشه باید حتما زبان قوی داشته باشه یک باستان شناس که بتونه مقالاتی در سطح بین المللی بنویسه و یا در کنگره و همایش های بین المللی حضور پیدا کنه........
ادامه دارد...
به نام او
اشکالی نداره اینبارم حرف حرف تو باشه..... اینبارم ..... ماگذشتیم 
به نام او
من به این جمله عمیقا باور دارم و فقط یک لفظ یا ادا نیست یا اینکه فقط بخوام شعار بدم هربار هرجایی زندگیم خوردم زمین همیشه امیدوار بودم که میشه اوضاع رو عوض کرد یعنی هیچ وقت در نا امیدی مطلق قرار نگرفتم درسته منم مثل مابقی ادما ناراحت میشم خسته میشم غرغر میکنم و حتی در اون لحظات کم میارم ولی این دلیلی نشد که همه چیزو بیخیالش بشم بعد یکم که به خودم وقت دادم باز از نو شروع کردم حتی وقت هایی ک نمیشد شروع کنم منتظر میموندم برام هر روزش قد سال میگذشت ولی صبر میکردم تا وقت مناسبش که شروع کنم ....
شد سی روز کامل
به نام او
به نام او که خالق تمام زیبایی ها و تمام خوبی هاست اویی که برای ما هم مادر است و هم پدر اویی که برای ما دلسوزترین دلسوز هاست ....
زندگی بسیار عجیبه گاهی خوبه گاهی بد گاهی هم خوبه هم بد......
قدیمیا میگن خداوند اهل معامله هست یچیزی میگیره یه چیزی میده ..... فکر میکنم درست باشه چون شاید چندباری حس کردمش توی زندگیم.......
ولی گاهی بضی چیزها در زندگی رخ میده که برای ما مثل نشاندن خار جگر خودمونه ولی شاید مصلحت ما در این باشه و ما ازش اگاه نباشیم .... شاید چیزو بخوایم که به نفعمون نباشه....
دوست گردم ادرسی که دادی اشتباهه بهم از خودت خبر بده
ماه گذشته مصادف بود با جشن صدسالگی موسسه شرقی دانشگاه شیکاگو. به همین مناسبت فکر کردم شاید خالی از لطف نباشه اگر به کوتاهی این کانون علمی پژوهش خاور‌میانه باستان را به دوستداران معرفی کنم. ساختمان موسسه که توسط جیمز هنری برستد پایه‌گذاری شد (عکس او را هم بعد پست میکنم) سرشار از نمادهای جالب است. نخست سر در آن است که شامل دو گروه است؛ سمت چپ دنیای باستان و سمت راست دنیای غرب. در طرف راست منشی غربی لوحه ای را از کاتب مصری دریافت می‌کند که روی آن با خط هیروگلیف نوشته "ما میراث شما را ارج می‌نهیم". پشت کاتب مصری فرعون مصر، حمورابی، آشوربنی پال و داریوش یا خشایارشا و ستون‌های تخت جمشید واقع شده‌اند. جلوی کاتب مصری هرودوت، اسکندر، اگوستوس امپراطور روم و دو باستان شناس حجاری شده‌اند. کتابخانه و سالن‌های موزه نیز از تاق تخت‌جمشید و معابد مصری الهام گرفته است. دو عکس دیگر هم نمای روبرو و از بالای موسسه است.
برداشت از صفحه دکتر عباس علیزاده باستان شناس