به نام او که بهای دیدارش مرگ است
مینویسم در ایامی که مشغول کار نامرتبط با تخصصم هستم و هر روزی که میگذره برام مانند رنجی بی پایانه! چون از تخصصم دورم و به سختی میتونم خودمو اماده کنم برای کنکور ارشد!
خب زندگی همینه چه میشه کرد!؟
این پست هم در تایم ناهار مابین کار میزارم برای یادگار اگر زمانی عمری بود و در اینده این رو خوندم بماند به یادگار برای همان ایام!
مانند همین بیش از چهار سالی که از عمر این وبلاگ گذاشت
روزگاری که سخت درگیر امتحانات بودم و سپس سخت درگیر کنکور و استرس ان ایام ولی خب الان چندین ماهه درسم تمام شده !
امیدوارم در اینده وقتی این رو میخونم یادم بیاد این روزهارو !
#ارماتور