به نام او که بهای دیدارش مرگ است
امروز بعد از مرگش فهمیدم که به راستی بخشی از وجودم شده بود با هر کلمه صحبت کردن و رساندن منظورهایش شعر خواندن هایش امروز هرکجا را نگاه میکنم اثری از او میبینم مهربانی و وابستگی و محبت هایش به خودم را میبینم...
او تقلید نمیکرد بلکه با فهم و با تناسب با شرایط و نیازش کلمات را استفاده میکرد برعکس انچه برخی فکر میکنند طوطی ها یک نوار کاست هستن و ضبط میکنند و تکرار میکنند...
آنها انتخاب میکنند چه چیز یاد بگیریند و چرا یاد بگیرند...
مرگ او چنان برایم دشوار است که تمام زندگیم را فلج کرده است..
گرینچیک...